PEGASOS project
Vanaf vandaag meet het luchtschip (Zeppelin) Pang de luchtkwaliteit boven ons land. Pegasos is een Europees project waarin diverse wetenschappelijke instituten en universiteiten uit 15 landen de luchtkwaliteit boven ons continent en in verband brengen met veranderingen in het klimaat. Het unieke aan het project is dat de gegevens die door de apparatuur in de satelliet worden gemeten worden gekoppeld aan meetlocaties op de grond.
De satelliet startte op 4 mei, op 25 mei is het meten voltooid. Het luchtschip vliegt boven Nederland, Denemarken, Zweden, Fnland, Oostenrijk, Slovenië en Italië.
Super maan
Grootste zonnecentrale in Saoudi Arabië
In Riyadh, Saoedi-Arabië, is onlangs ‘s werelds grootste thermische zonnecentrale geopend. De centrale is bijna twee keer zo groot als de nu één na grootste centrale, gelegen in Denemarken. Het Australische zonne-energie bedrijf GREENTecONE heeft de nodige zonnepanelen voor het systeem verschaft. Thermische zonne-energie is een technologie waarbij zonne-energie direct omgezet kan worden in thermische energie (warmte). Hierdoor kan water makkelijk verhit worden. Het systeem werkt anders dan fotovoltaische zonne-energie, waarbij verkregen energie meteen in elektriciteit wordt omgezet.
De zonnepanelen van de centrale beslaan een oppervlakte van maar liefst 36.000 vierkante meter – wat gelijk staat aan vijf [ik kom uit op 4-4.36] voetbalvelden. Het innovatieve systeem produceert genoeg energie om de gehele Princess Noura Bint Abdulrahman University for Women – een school met 40.000 studenten – van heet water te voorzien. De sterke, constante zon in Saoedi-Arabië zorgt ervoor dat de zonnepanelen van dit energiesysteem erg effectief kunnen werken. Hoewel olie in Saoedi-Arabië momenteel nog in overvloed is, is het zinvol voor het land om de stap te maken naar alternatieve bronnen van energie. De prijs van een olievat bedraagt op dit moment honderd dollar [Brent staat vandaag op $118, WTI op $105; Brent meest gangbare referentie in Europa], waardoor het economisch gezien slimmer is om de export van olie te vergroten en tegelijk de landelijke afhankelijkheid van olie te verlagen. (bron future.nl)
In de top tien van lelijkheid
Lelijk
In de afgelopen periode konden de kijkers de meest lelijke plek van Nederland aanmelden. Een groot aantal kijkers deed dat er er werd een long list gemaakt van 10 lelijke plekken. De afgelopen periode kon er worden gestemd. Afgelopen weekend werd op basis van de ingebrachte stemmen plaats 4 t/m 10 bekend. Wat te denken van het Marconiplein in Eindhoven, het Bos en Lommerplein in Amsterdam, de IJsselhallen in Zwolle, het Scheringa-museum in Opmeer, de A2 rondom Den Bosch, het Raadhuisplein in Haren en woontorens in de wijk Nesselande in Rotterdam.
Top drie
De Brinkmanpassage in Haarlem, het stationsgebied in Zoetermeer en het winkelcentrum Stokhorst in Enschede zijn de laatst overgebleven op de twijfelachtige titel: lelijkste plek van Nederland. Uiteindelijk “won” Enschede met winkelcentrum “Stokhorst” de titel.
Meer informatie op deze pagina van de VPRO.
Lancewadplan: een erfenis doorgeven
LancewadPlan is een project in het kader van de internationale Waddenzeesamenwerking. In LancewadPlan wordt samengewerkt door Denemarken, Nederland, de Duitse deelstaten Nedersaksen en Sleeswijk-Holstein en het Engelse The Wash.
Het waddengebied staat bekend als een fantastisch vakantiegebied en natuurgebied. Minder bekend is dat het ook een eeuwenoud landschap is. Wie goed kijkt, wordt verrast door talloze herinneringen aan een boeiend verleden.
Terpen en dijken, oude kreken en vissershavens, boerderijen en kerken, vuurtorens en commandeurshuizen. Fascinerend hoe mensen hier de afgelopen duizenden jaren leefden met de onberekenbare natuur. Hoe ze zich staande hielden, succesvol handel dreven, gebruik maakten van wat de zee en het land hen bood. En steeds opnieuw hun leefomgeving weer een beetje aanpasten. Waardoor het karakteristieke Waddenlandschap is ontstaan, een landschap met een duidelijk herkenbare identiteit.
Sinds 1998 werken Nederland, Duitsland en Denemarken samen om het Waddenlandschap, dit gedeelde erfgoed, levend te houden. Door het landschap nieuwe betekenis te geven. Door gebruik te maken en te genieten van al het mooie dat door de eeuwen heen is overgebleven. Zonder alles vast te willen leggen. Want veranderingen in het landschap zijn er altijd geweest en zullen altijd doorgaan. De website LancewadPlan.nl geeft informatie over de resultaten van het project LancewadPlan en de activiteiten die in dit kader in Nederland hebben plaatsgevonden.
Bij dit project behoort een bijzonder atlas. De Watlas. Veel van de cultuurhistorische data is in zgn. layers digitaal beschikbaar. Klik op onderstaande afbeelding of hier om naar de Watlas te gaan. (bron: MinLNV)
Boomgroei in een stadsklimaat

In the tijdschrift Tree Physiology hebben wetenschappen een studie gepubliceerd naar het verschil in boomgroei in steden en op het platteland.
Steden zijn vaak “hitte- eilanden” Dit komt omdat huizen, kantoren, straten en andere objecten overdag zonnewarmte opnemen die ze ‘s-nachts weer afstaan. Daar profiteert de begroeiing waaronder bomen van.
Proefondervindelijk
De onderzoekers plantten in 2007 en 2008 zaailingen van eiken op een aantal plekken. Een plek lag in het noordoostelijk deel van Central Park in New York andere zaailingen werden gepland in de Hudson valley en weer anderen aan de voet van de Catskill Mountains. Alle bomen kregen evenveel water en voedingsstoffen. Opmerkelijk was het temperatuurverschil. In de stad was het verschil tussen de gemiddelde maximum en minimum temperaturen overdag 2,4 graden; ‘s-nachts 4,6 graden.
Binnen enkele maanden hadden de zaailingen in de stad tot 8x meer biomassa ontwikkeld dan die die buiten de stad waren aangeplant. Om alle eventualiteiten uit te sluiten deed men een soortgelijke proef in een laboratorium. Men was bijvoorbeeld bang dat de hogere uitstoot van stikstof in de stad bomen een extra groeispurt zouden bezorgen. Dat bleek niet het geval. Het bleek vooral de (hogere) temperatuur te zijn die de groei bevorderde.
Langer wachten op een nieuwe ijstijd
Wetenschappers die het CO2 niveau van de atmosfeer bestuderen, spraken kort geleden in het blad ”Nature Geoscience” de verwachting uit dat de volgende ijstijd nog minstens 1500 jaar op zich laat wachten. Op basis van de huidige hoge concentraties kooldioxidegas in onze atmosfeer zal de opwarming (in plaats van de noodzakelijke afkoeling) nog tijden verder gaan ook al zou de wereld op dit moment radicaal stoppen met het lozen van CO2 gas.
Op dit moment leven we in een interglaciaal, een tussenijstijd. Gewoonlijk duren die zo’n 11.500 jaar. De huidige, het holoceen, zou nog zo’n 1500 jaar moeten duren. Maar voorwaarde is wel dat de CO2 concentratie dan zakt tot 240 deeltjes per miljoen deeltjes. Dat ziet er niet echt naar uit. Op dit moment bevat onze atmosfeer zo’n 390 deeltjes CO2 per miljoen. Dat verhindert niet alleen de aangroei van ijs maar zorgt ook voor extra smelt op de polen en in de bergen. Dus…voor wie hoopt dat een nieuwe ijstijd de gevolgen van de wereldwijde opwarming zal tegengaan, is dit slecht nieuws.
oorzaken?
Hoewel de precieze oorzaak voor het ontstaan van een ijstijd nog niet bekend is, is al wel duidelijk dat de concentratie CO2 in de atmosfeer een belangrijke rol speelt overigens naast de wisselende aardbaan rond de zon, de schuine stand van aardas en de beweging van de schollen op aarde. Opvallend genoeg blijkt de uitstoot van broeikasgassen als gevolg van de industriële revolutie, zo’n 150 jaar geleden, op zich zelf genomen niet voldoende te zijn om een ijstijd af te wenden; het in toenemende wereldwijd kappen en verbanden van bomen en het verbouwen van rijst, brachten veel meer CO2 gassen in de atmosfeer en hadden dus veel meer invloed.
“van onderen!”

Wetenschappers hebben door middel van satellietwaarnemingen van de ICES-satelliet ontdekt dat het poolijs door opgewarmde oceaanstromen aan de onderzijde afsmelt. Meestal stroomt die water op grotere diepte door de oceanen maar door veranderingen in het circulatiepatroon bevindt dit warmere water zich nu dichter aan het aardoppervlak. Aan de randen van Antartica worden de dieper liggende delen van gletsjers die in zee uitmonden afgesmolten.
Rem
De gletsjers zorgen er normaal voor dat het landijs minder gemakkelijk naar zee kan wegstromen.In dit verband wordt wel gesproken van een factor 8 (=8x langzamer wegstromen van landijs naar zee). Doordat deze “rem” in kracht afneemt, verliest Antartica naar schatting wel tot 100 miljard ton ijs per jaar. Naar de mening van wetenschappers is dit effect veel sterker dan de afsmelt aan de bovenzijde van het landijs door een extreem warmere zomer. (bron: Nature Geoscience / www.scientias.nl)
“Rode lijst” van bedreigde dorpen
Wanneer is een plaats of buurtschap bedreigd?
- komen bijvoorbeeld niet (meer) in atlassen voor;
- en/of hebben geen of foutieve plaatsnaamborden, of worden foutief of inconsequent gespeld.
- en/of bestaan niet als plaatsnaam in adresbestanden (zoals het postcodeboek):
- en/of komen niet als ‘woonplaats’ voor in de gemeentelijke Basisregistratie Adressen en Gebouwen (BAG):
Kruisweg
Kruisweg is een gehucht net binnen de gemeente Lansingerland en voorheen onderdeel van Bleiswijk, gelegen aan de noordkant van de A12. Ten westen ligt de gemeente Zoetermeer en ten oosten Moerkapelle (gemeente Zuidplas) Kruisweg kent vijf straten: de Kruisweg, de Achterlaan, de Nieuwe Hoefweg, de Dwarslaan en de Voorlaan. Aan de noordkant ligt de gemeente Rijnwoude. In 2004 verloor de Kruisweg haar status als dorpje vanwege het sluiten van het schooltje. Mede door deze ontwikkeling, alsook de voortdurende uitbreidingen van infrastructuur en bijkomende bedrijventerreinen in de onmiddellijke omgeving, is Kruisweg opgenomen op de Rode Lijst van Bedreigde Plaatsen in Nederland. (bron: de plaatsengids.nl / NOS)

11 ondergrondse rivieren
Ondergronds





